قاصدک

پایان نامه ارشد درباره احساس امنیت، امنیت اجتماعی، احساس امنیت اجتماعی، روش پیمایش

، مطالعه موردی در این تحقیق شهرستان کوهدشت بوده و از روش پیمایش استفاده شده است، دادهها با انتخاب ۴۰۰ نمونه تصادفی در ۲ شهر و ۱۰روستای شهرستان کوهدشت جمعآوری شدهاند. نتایج تحلیلها مشخص میسازد که از لحاظ احساس امنیت عمومی، تفاوت معنیداری بین نقاط شهری و روستایی وجود ندارد، اما از لحاظ ترس از فضاهای شهری و روستایی، تفاوت بین شهر و روستا معنیدار است. همچنین نتایج حاکی از آن است که با حرکت از فضاهای خصوصی به سمت فضاهای عمومی، بر میزان ترس مردم افزوده میشود و این موضوع در روستاها بیشتر از شهرها است.
امیری و قاسمنژاد (۱۳۹۱) به پژوهشی با عنوان “تأثیر اجرای طرح امنیت اخلاقی بر میزان احساس امنیت شهروندان کنگاور” پراداختهاند، این پژوهش به بررسی ابعاد امنیت اخلاقی و احساس امنیت شهروندان پرداخته است، جامعه آماری تحقیق بر اساس روش نمونهگیری تصادفی ساده و با استفاده از فرمول کوکران ۱۵۳ نفر از شهروندان بالای ۱۸ سال آن شهرستان میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد که بین اجرای طرح امنیت اخلاقی و افزایش احساس امنیت ساکنان این شهرستان رابطه مستقیم وجود دارد و عواملی مانند میزان جرائم اخلاقی، بر احساس امنیت افراد و عملکرد پلیس در کنترل نرخ جرائم اخلاقی شهرستان تأثیرگذار میباشد.
قدرتی و همکاران (۱۳۹۱) در تحقیقی با عنوان “احساس امنیت اجتماعی و تعینکنندههای اجتماعی، اقتصادی آن، مطالعه موردی شهر سبزوار”، با استفاده از روش پیمایشی به بررسی توصیفی چهار بعد از امنیت اجتماعی در شهر سبزوار میپردازند، این ابعاد عبارتند از امنیت جانی، مالی، آبرو و حیثیت اجتماعی و احساس امنیت در معابر شهری. در این پژوهش، رابطه متغیر امنیت اجتماعی با عوامل اجتماعی، اقتصادی و جمعیت شناختی از جمله اعتماد اجتماعی، احساس عدالت اجتماعی، پایگاه اجتماعی و اقتصادی، سن، جنس، محل تولد، وضعیت تاءهل و مهاجرت مورد بررسی قرار میدهند. نتایج تحقیق نشان میدهد که پاسخگویان بیشترین احساس امنیت را در بعد جانی دارند و ابعاد آبرو و حیثیت اجتماعی، مالی و احساس امنیت در معابر شهری در مرتبههای بعدی قرار دارد. به علاوه متغیرهای جنس، محل تولد، تحصیلات، احساس عدالت اجتماعی و اعتماد اجتماعی با احساس امنیت اجتماعی رابطه معنیدار دارند. بدین معنی که مردان، متولدین روستا، افراد با تحصیلات پایینتر و افرادی که احساس عدالت اجتماعی بیشتر میکنند و افراد دارای اعتماد اجتماعی بیشتر از احساس امنیت اجتماعی بالاتری برخوردارند.
محمدی و همکاران (۱۳۹۱) به تحقیقی با عنوان “رابطه احساس امنیت اجتماعی با کیفیت زندگی زنان شهر کرمانشاه ” پرداختهاند، این پژوهش از نوع همبستگی و جامعه پژوهش شامل زنان ۱۵-۳۵ ساله ساکنان در شهر کرمانشاه بوده و به وسیله روش نمونهگیری خوشهای چند مرحلهای و به وسیله پرسشنامه احساس امنیت اجتماعی، و پرسشنامه کیفیت زندگی مورد سنجش قرار گرفتهاند، نتایج بهدست آمده بیانگر ارتباط مثبت و معنادار بین متغیر احساس امنیت اجتماعی با کیفیت زندگی زنان بوده، به این معنی که احساس امنیت بالاتر در زنان با میزان بالاتر و مطلوبتر کیفیت زندگی آنان همراه است.
مختاری و همکاران (۱۳۹۱) تحقیقی با عنوان “بررسی عوامل اجتماعی و فرهنگی مؤثر بر احساس امنیت اجتماعی در شهر یاسوج” با روش پیمایشی و با استفاده از پرسشنامه انجام دادهاند. جامعه آماری تحقیق، افراد ۱۸ سال به بالای شهر یاسوج بوده که ۳۸۰ نفر از آنها به عنوان نمونه انتخاب شدهاند. یافتههای تحقیق نشان داده که تفاوت معناداری میان افراد جوان و مسن، میان افراد مجرد و متأهل، میان لرها و سایر اقوام، از نظر احساس امنیت اجتماعی وجود دارد. هم چنین رابطه مستقیم و معناداری بین متغیرهای پایگاه اقتصادی، اجتماعی، اعتماد اجتماعی، میزان دینداری، نگرش نسبت به عملکرد پلیس و متغیر میزان احساس امنیت اجتماعی وجود داشته است. در بین متغیرهای تحقیق، اعتماد اجتماعی با ۳۲ درصد، بیشترین سهم را در تبیین احساس امنیت اجتماعی داشته است.
گلی (۱۳۹۰) تحقیقی با عنوان “زنان و امنیت در فضاهای عمومی شهری، مطالعه موردی: پارک آزادی شیراز انجام داده است. این تحقیق در قالب بررسی پیمایشی است و از نظر زمانی، مقطعی و جامعه آماری پژوهش، زنان بالای ۱۵ سالی است که در زمان پژوهش به تنهایی در پارک آزادی حضور داشتهاند. حجم نمونه ۱۹۵ نفر تعین شده و نمونهگیری به صورت خوشهای در سطح پارک انجام شده، نتایج تحقیق نشان میدهد که عوامل محیطی مانند کاربری اراضی، تنوع کاربریهای پیرامون و ساعتهای فعالیت آنها و نیز مجاورتهای مکانی کاربریها، با افزایش حس امنیت زنان پاسخگو رابطه معنادار دارد. عوامل شخصی مانند سن، تحصیلات، اشتغال و مهاجرت تأثیر معناداری بر میزان احساس امنیت زنان نداشته است.
احمدی و اسمعیلی (۱۳۸۹) در تحقیقی با عنوان “سنجش احساس امنیت زنان مبتنی بر عوامل چند بعدی و میانرشتهای در شهر مشهد” با روش پیمایشی به بررسی احساس امنیت اجتماعی پرداختهاند، نتایج این تحقیق نشان میدهد که احساس امنیت زنان از حد متوسط پایینتر است. همچنین متغیرهای استفاده از وسایل ارتباط جمعی، نگرش به حجاب، طراحی شهری، تصور فرد از خود و حمایت اجتماعی وارد مدل رگرسیون شده و ۵۴ درصد از تغییرات متغیر وابسته را تبیین کردهاند.
ایمان و همکاران (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “بررسی ارتباط بین مسئولیت اجتماعی جوانان و احساس امنیت اجتماعی، مورد مطالعه شهر مشهد” انجام دادهاند، روش تحقیق د
ر این تحقیق پیمایش بوده و از طریق ابزار پرسشنامه انجام شده و تعداد ۳۸۵ نفر به عنوان نمونه به شیوه تصادفی سیستماتیک برای مطالعه انتخاب شدهاند. یافتههای تحقیق نشان میدهد که بین مسئولیت اجتماعی، تعهد اجتماعی، اعتماد اجتماعی و تحصیلات جوانان با احساس امنیت اجتماعی ارتباط معنادار وجود دارد، و هر چه مسئولیتپذیری جوانان بیشتر باشد زمینه رشد و شکوفایی جامعه و در نتیجه فراهم شدن امنیت اجتماعی بیشتر میشود.
پوریان (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “مطبوعات، جرائم اجتماعی و احساس امنیت و آگاهی” انجام داده است. روش انجام این تحقیق پیمایشی بوده و اطلاعات مورد نظر از طریق پرسشنامه گردآوری شده است. جامعه آماری این تحقیق، مناطق ۲۲ گانه شهر تهران است و از تمام مناطق به تناسب جمعیت آنها نمونهگیری بهعمل آمده و جمعاً تعداد ۴۲۰ نمونه با استفاده از فرمول کوکران انتخاب گردیده است، بر اساس یافتههای تحقیق، بین میزان استفاده از رسانهها و احساس امنیت، رابطه معکوس وجود دارد. همچنین بین گروههای مختلف سنی و میزان احساس امنیت رابطه معنادار وجود دارد .
سروستانی و همکاران (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “بررسی ارتباط بین مشارکت در روابط همسایگی و احساس امنیت در محلات شهر مشهد” انجام دادهاند. این تحقیق از نوع توصیفی- تحلیلی میباشد که با استفاده از روش پیمایش انجام شده است. جامعه آماری این تحقیق، خانوارهای ساکن در شبکههای همسایگی محلات شهر مشهد و نمونه مورد مطالعه، تعداد ۸۵ شبکه همسایگی و واحد مشاهده، زن خانوار است. نتیجه تحقیق نشان داده که بین متغیرهای اعتماد به همسایهها، نگرش به محیط فیزیکی محله، تمایل به مشارکت در امور محله، سطح سواد فرد، عضویت در انجمنهای اجتماعی محله و رتبه اقتصادی- اجتماعی منطقه محل سکونت از یک سو و احساس امنیت در محله از سوی دیگر ارتباط مثبت وجود دارد.
ضابطیان و همکاران (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “الگوی برنامهریزی کاربری فضاهای شهری مؤثر بر افزایش امنیت زنان” انجام دادهاند. در این پژوهش علاوه بر تعیین متغیرهای برنامهریزی کاربری، شاخصهای لازم استخراج شده است، که شامل خوانایی فضا، دسترسی داشتن به امداد، نظارت بر فضا، میزان آشنایی فضا و تأمین امنیت شبانه شهری میباشد. حجم نمونه معادل با ۳۰۰ نفر در نظر گرفته شده است، یافتهها نشان میدهد که بین میزان تنوع کاربریها و فعالیتهای شهری در فضای عمومی محدوده مطالعاتی و میزان امنیت زنان رابطهای مستقیم وجود دارد.
عبادتی نظرلو و همکاران (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “بررسی عوامل اقتصادی- اجتماعی مؤثر بر احساس آرامش و امنیت اجتماعی زنان دانشجوی کارشناسی ارشد جامعهشناسی در شهر تهران” پرداختهاند. در این تحقیق با رویکردی توصیفی- تحلیلی به بررسی۸۰ نفر از دانشجویان زن کارشناسی ارشد جامعهشناسی دانشگاههای آزاد و دولتی شهر تهران پرداخته شده که از طریق نمونهگیری تصادفی انتخاب شدهاند. نتایج حاصل از رگرسیون چندمتغیره نشان داد که متغیرهای طبقه اجتماعی، حمایت خانواده، پایبندی به آداب و رسوم قومی، سن و اعتماد به عملکرد قانون، متغیرهای عمدهای هستند که بر احساس آرامش و امنیت اجتماعی دانشجویان زن کارشناسی ارشد جامعهشناسی مؤثرند. این پنج متغیر مجموعا″ ۵/۸۹ درصد از تغییرات متغبر وابسته را تبیین میکنند. بهطور کلی، احساس آرامش و امنیت اجتماعی در بین زنان دانشجوی کارشناسی ارشد جامعهشناسی در حد بالایی قرار دارد.
کامران و شعاع بر آبادی (۱۳۸۹) در تحقیقی با عنوان “بررسی امنیت شهری در شهرهای مرزی، مطالعه موردی شهر تایباد” نشان دادهاند که عواملی مانند سرمایه اجتماعی، نقش نیروی انتظامی، پایگاه اجتماعی افراد، عملکرد رسانهها و فضای فیزیکی شهر، رابطه معناداری با احساس امنیت داشتهاند.
مظلوم خراسانی و اسمعیلی (۱۳۸۹) تحقیقی با عنوان “میزان احساس امنیت اجتماعی در بین زنان در شهر مشهد” انجام دادهاند و گزارش کردهاند که میزان احساس امنیت اجتماعی زنان از متوسط به پایین میباشد.
نبوی و همکاران (۱۳۸۹) در تحقیقی با عنوان “بررسی عوامل اجتماعی و اقتصادی مؤثر بر احساس امنیت اجتماعی” با استفاده از روش پیمایشی به بررسی وجوه امنیت در شهر اهواز پرداختهاند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان میدهد که متغیرهای گرایش به مشارکت در تأمین امنیت، تلقی از عملکرد پلیس و پایگاه اجتماعی، اقتصادی به صورت مستقیم و متغیر احساس محرومیت نسبی به طور معکوس بر احساس امنیت اجتماعی پاسخگویان تأثیر میگذارند. همچنین متغیرهای تلقی از عملکرد قانون و جنس تنها بر بعد امنیت جانی اثر میگذارند.
باباخانی (۱۳۸۸) در تحقیقی با عنوان “بررسی عوامل مؤثر بر احساس امنیت در سطوح خرد و کلان ” که بین شهروندان ساکن در ۲۴ محله تهران انجام شده نشان دادهاند که دو عامل، احساس آنومی و سرمایه اجتماعی تأثیرگذارترین عوامل بر احساس امنیت مالی در سطح خرد، و در سطح کلان، توسعه اقتصادی و عاملگرایی هستند.
نبوی و همکاران (۱۳۸۸) در تحقیقی با عنوان “بررسی پایگاه اجتماعی، اقتصادی و هویت قومی بر احساس امنیت اجتماعی نشان دادهاند که از مجموعه عوامل مورد بررسی مؤثر بر احساس امنیت، دو متغیر احساس محرومیت نسبی و احساس بیقدرتی، اثر کاهندهای دارند و متغیرهای هویت قومی و جنس نیز، به ترتیب احساس امنیت جانی و احساس امنیت مالی افراد را تحت تأثیر قرار دادهاند.
نوروزی و سپهر (۱۳۸۸) در تحقیق خود با عنوان “بررسی احساس امنیت اجتماعی زنان ۲۹- ۱۵ ساله شهر تهران و عوامل
اجتماعی مؤثر بر آن”، با روش پیمایش، به مطالعه احساس امنیت اجتماعی در تهران می‎پرداختهاند. نتایج این پژوهش نشان میدهد که متغیرهای احساس امنیت، محل سکونت، پایگاه اقتصادی، اجتماعی و احساس نظم اجتماعی، تأثیر مستقیم و متغیر پایبندی مذهبی، تأثیر معکوس بر احساس امنیت اجتماعی زنان دارد.
دلاور و رضایی (۱۳۸۶) تحقیقی در مورد “میزان شیوع احساس ناامنی در سطح کشور و در استان یزد و در سطح شهر تهران بزرگ ” انجام دادهاند که از روش کمی استفاده کردهاند. و یافتهها نشان داده که مؤلفه امنیت اجتماعی، برای کل کشور و تهران بیشترین سهم را در پیش بینی نمره کل احساس امنیت داشته؛ میزان احساس ناامنی زنان از مردان بیشتر بوده؛ میزان احساس ناامنی در تهران بزرگ در تمام ابعاد بالاتر از یزد بوده است و میزان احساس نا‎امنی بین گروههای تحصیلی مختلف متفاوت بوده است. افراد با تحصیلات کارشناسی ارشد و بالاتر، بیشترین میزان احساس ناامنی را داشتهاند و از نظر شغلی، دانشآموزان و دانشجویان

  پایان نامه با کلمات کلیدیمسئولیت اجتماعی، توزیع فراوانی، رضایتمندی

دیدگاهتان را بنویسید