بررسی موانع جلب مشارکت صاحبان مشاغل آلاینده در خصوص انتقال این مشاغل به …

  • پراکنده
  • خطی
  • متمرکز

نحوه استقرار پراکنده

استقرار پراکنده واحدهای فنی- تعمیراتی مقیاس شهری به دلایل متعدد به هیچ وجه در سطح شهر مجاز نبوده و ضروری استکه در اولین گام ساماندهی واحدهای پراکنده مذکور تعطیل و انتقال یابند(همگروه, ۱۳۷۱).

نحوه استقرار خطی

رایج ترین نجوه استقرار خدمات فنی- تعمیراتی در مقیاس شهری، الگوی خطی در بدنه معابر اصلی شهری می باشد. الگوی استقرار خطی دارای آثار و عوارض گسترده ای است، به طوری که رفع این آثار را در اولویت فرایند ساماندهی قرار می دهد. چگونگی استقرار، روند تحولات و آثار و عوارض مهم زیست محیطی، اجتماعی و کالبدی الگوی خطی عبارتند از:

  • به دلیل ترکیب استفاده کنندگان، گرایش اولیه استقرار به سمت معابر مرکزی شهر و مبادی ورودی- خروجی شهر بوده است. لیکن در فرایند توسعه کالبدی شهر، معابر مذکور در محاصره بافت های مسکونی و شهری قرار گرفته است.
  • در مناطق حاشیه ای شهر که هنوز بافت های مسکونی به صورت متراکم در نیامده، این گونه واحدها استقرار یافته و پس از توسعه کالبدی محلات جدید و نوساز، راسته های محل استقرار واحدهای فنی- تعمیراتی در همسایگی بافت های مسکونی و در تزاحم با آن قرار گرفته اند.
  • خوردگی بافت های مسکونی در جبهه پشت واحدها، آلودگی های زیست محیطی، تخریب سیما و منظر شهری، کاهش ارزش سکونتی در بافت های مسکونی همجوار، آثار گسترده ترافیکی و … از جمله آثار وعوارض الگوی استقرار خطی واحدهای فنی- تعمیراتی می باشند.
  • ضروری است که مدیریت شهری نسبت به انتقال واحدهای مستقر در لبه معابری که قبلاً جزو بافت های حاشیه ای بوده لیکن با روند توسعه محلات، به همسایگی بافت های مسکونی در آمده اند، اقدام نماید.
  • واحدهای مستقر در لبه معابر مرکز شهری، که قبلاً محل استقرار گاراژهای مسافربری و باربری و یا محل انبارها و بازار میوه و امثال آن بوده و بعداً به نقاط دیگری منتقل شده اند، ضروری است که به نواحی ویژه انتقال داده شوند.
  • واحدهای مستقر در لبه مبادی ورودی- خروجی شهر، که معمولاً محل تلاقی سفرهای شهری و برون شهری بوده و دارای ترافیک سنگین هستند، طبق ضوابط پیشنهادی با همان الگوی استقرار خطی ساماندهی گردند(همگروه, ۱۳۷۱).

نحوه استقرار متمرکز

الگوی استقرار متمرکز، در اشکال جدید و قدیم آن، از جهات کالبدی- فضایی و نیز ملاحظات ساماندهی مناسب ترین شکل استقرار درمحدوده شهری محسوب می گردد.
اهم ویژگی های الگوی استقرار متمرکز در مقیاسشهری عبارتند از:

  • الگوی استقرار متمرکز زنجیره خدمات مورد نیاز شهروندان در یک محدوه مکانیابی شده و لذا سهولت دسترسی را پدید می آورد.
  • آثار ترافیکی استقرار خطی که به ازاء هر واحد خدماتی یک دسترسی از معبر همجوار ضروری است، در استقرار متمرکز به حداقل آثار منفی کاهش می یابد.
  • به دلیل انتقال واحدها به عمق، لبه آزاد شده و ضمن امکان استفاده بهینه از لبه ها (برای استفاده توسط کاربری هایی که نیازمند ارتباط مستقیم بصری با عابران می باشد)، آثار آلودگی های سیما و منظر نیز به حداقل کاهش می یابد(جعفری, ۱۳۸۹).
  • در الگوی استقرار متمرکز امکان جمع آوری و انتقال بهداشتی ضایعات و زائدات فراهم آمده و علاوه بر آن، اعمال ضوابط و تمهیدات کالبدی و مدیریتی سامان بخشی با سهولت بیشتری امکان پذیر می گردد.
این مطلب را هم بخوانید:
نقش سازمان ثبت احوال کشور در ارتقا حقوق افراد از منظر حقوق بین الملل- ...

معیارهای ساماندهیکارگاه ها و خدمات فنی- تعمیراتیحوزه شهری

معیارهای ساماندهی الگوی خطی

مهمترین شاخص برای تعریف و تشخیص کاربری های فنی- تعمیراتی در الگوی خطی، اتکاء به عرض معبر همجوار می باشد. بنابراین تحت تعاریف و مشخصات معابر شهری ارائه شده و سپس براساس نوع معبر، معیارهای ساماندهی مطرح می شود(جعفری, ۱۳۸۹).

مشخصات و ویژگی های معابر شهری ( محل استقرار خدمات فنی تعمیراتی)

براساس تعریف ارائه شده در آیین نامه طراحی شهری طبقه بندی راه های شهری براساس نقش اصلی آن ها عبارتند از:

  • شریانی درجه یک، با کارکرد جابه جایی
  • شریانی درجه دو، با کارکرد جابه جایی و دسترسی
  • راه های محلی، با کارکرد جابه جایی، دسترسی و اجتماعی

بر پایه تقسیم بندی فوق، نقش راه های شریانی درجه یک به «جابه جایی» و عملکرد ارتباطی در مقیاس کلان شهری و فرا شهری تعلق داشته لذا دسترسی به آنها با کنترل زیاد همراه است. این دسته معابر مانند کانال جداکننده ای، ارتباط بین دو طرف را قطع کرده و بنابراین اصولاً استقرار فعالیت در کنار آن ها مجاز نیست، مگردر موارد خاص که به اجازه ویژه و رعایت ضوابط معین نیاز دارد.
بر طبق تعاریف آیین نامه مذکور، راه های شریانی درجه ۲ دارای دو نقش اصلی جابه جایی و دسترسی می باشند. بنابراین چون نقش اجتماعی در تعارض با نقش ترافیکی این گونه راه ها قرار دارد، استقرار هر گونه کاربری با کارکرد اجتماعی لزوماً با کنترل و حساسیت ویژه صورت پذیرد(صالحی, ۱۳۷۹).

معیارهای ساماندهی در الگوی استقرار مرکز

حوزه های متمرکز صنایع و خدمات فنی، به پهنه هایی اطلاق می شود که کاربری غالب اراضی آن صنعتی- خدماتی بوده و سایر کاربری ها محدود و یا مرتبط با کاربری غالب باشد. برای تشخیص حوزه های متمرکز، مهم ترین شاخص، نسبت اراضی صنعتی- خدماتی به کل مساحت پهنه می باشد. در برخی حوزه های متمرکز، که میانگین طبقات ساختمانی بیش از یک بوده و یا کاربری های غیر مسکونی- غیر صنعتی نیز چشمگیرند، برای تشخیص می توان از سرانه شاغل صنعتی (تعداد شاغل صنعتی به واحد سطح) استفاده نمود.
حوزه های متمرکز از نظر موقعیت عمومی استقرار و نیز ویژگی های کالبدی- فضایی به پنج گروه اساسی تقسیم می شوند که عبارتند از:
الف- شهرکها و مجتمع های صنعتی
ب- نواحی صنعتی درون شهری
پ- نواحی صنعتی بازار
ت- بافتهای صنعتی مرکز شهر
ث- مجتمع های تولیدی- تعمیراتی (کارگاهی)

منبع فایل کامل این پایان نامه این سایت pipaf.ir است