سامانه پژوهشی – بررسی موانع فردی ارتباط اعضای هیأت علمی دانشگاه ها با بخش صنعت، با …

فن دلفی، به عنوان روش تحقیق کمی در مطالعات توصیفی، و نیز تحقیق کیفی و تلفیقی ذکر شده است (احمدی، نصیریانی،و اباذری، ۱۳۸۷، ص. ۱۷۶).
پایایی (اعتماد)
پایایی با دقیق بودن وسیلۀ اندازه گیری سروکار دارد و با میزان داشتن انسجام در کسب داده هاییکسان، مورد قضاوت قرار میگیرد. چنین بحثی بر این فرض بنا شده است که وسیلۀ اندازه گیری استاندارد است و جهتگیری خاصی ندارد. این نگرش از پایایی که با کمّیگرایی همسو است مورد انتقاد فراوان قرار گرفته است؛ از جمله اینکه توجه بیش از اندازه به آن، ما را از موضوع مهمتری (قابلیت اعتبار یا روایی) دور میسازد. اما به هر حال، محقق کیفی نیز باید به نحوی با این موضوع روبرو شود و به خوانندگان نشان دهد که داده ها را چگونه گردآوری کرده است و به آنها اطمینان دهید که داده ها ساختگی نیستند (محمدی، ۱۳۸۷، ص. ۱۳۹).
در پژوهش کیفی، پژوهشگر، خود، ابزار اصلی پژوهش است و بنابراین پژوهش، هرگز نمیتواند به وسیلۀ دیگر پژوهشگران تکرار شود؛ اما تجدید و تکرار دقیق آن به علت یکتایی و چهارچوب زمانی، تقریباً ناممکن بوده و بعید است همان نتایج اولیه را به دست دهد حتی اگر در شرایط مشابه اجرا شود. با وجود این، برای آنکه پژوهش، تکرارپذیر باشد میتوان روش های کیفی استاندارد و فرایند مستندسازی را به کار برد (هومن، ۱۳۸۵، ص. ۵۵-۵۶). مثلاً میتوان با تهیۀ «ورقۀ ثبت داده ها»، جهت ثبت مصاحبهها و مشاهدات، و برای نمایش داده ها و تسریع تحلیلهای اولیه، تا حدی به افزایش پایایی داده ها افزود(محمدی، ۱۳۸۷، ص. ۱۳۹).
روایی (اعتبار)
منظور از این قابلیت عبارت است از بکارگیری شاخصی که بر اساس آن، همان چیزی را اندازه بگیریم که مراد بوده است. یعنی اگر گردآوری اطلاعات تکرار شود نه تنها همان داده های قبلی بلکه همان نتایج قبلی به دست آید. به عبارت دیگر، سنجشی که معتبر است الزاماً مورد اعتماد نیز هست اما عکس آن صحت ندارد (همان، ص۱۴۳).
برای نشان دادن اعتبار تحقیق کیفی، روش های متعددی وجود دارد که برخی از آنها عبارتند از:
ارائۀ نقل قولهایی (یا شاهد مثالهایی) از افراد یا شرایط مورد مطالعه؛ مثلاً برای نشان دادن پدرسالاری در مدیریت ایرانی، میتوان به چیزهایی که دیدهیا شنیده شده استناد کرد.
توافق جمع؛ اگر شما به کار گروهی مشغول هستید بهتر است تعابیر خود را در گروه (گروه پانل یا همکاران طرح یا هر چه که آنرا مینامید) مطرح کنید و اگر به کار انفرادی مشغول هستید میتوانید تعابیر و تجزیه تحلیلهایتان را با همکاران متخصص خود در میان بگذارید (به ویژه آنهایی که فکر میکنید با شما چندان همخوانی فکری ندارند) (همان، ص۱۴۸).
بر این اساس، مشارکت و درگیری افراد دیگر، همکاران، مصاحبهشوندگان، قضاوت خبرگان و غیره، در مورد روایی تفسیر داده های مصاحبههای پژوهش کیفی، بسیار اساسی است (دانایی‏فرد، الوانی،و آذر، ۱۳۸۶، ص. ۱۷۶).
اختصاصاً در مورد روشدلفی نیز باید گفت: کنترل روایی و پایایی آن آسان نیست. چنانکه دلفی به دلیل نداشتن شواهدی از پایایی شدیداً مورد انتقاد قرار گرفته است. به عبارتی اگر اطلاعات یا سؤالات مشابه به پانلیستها[۸۰] داده شود دستیابی به نتایج یکسان حتمی نیست. در مورد روایی نیز این انتقاد وارد است. با این وجود اگر اعضای شرکتکننده در مطالعه، نمایندۀ گروه یا حوزۀ دانش مورد نظر باشند اعتبار محتوی تضمین میشود (احمدی، نصیریانی،و اباذری، ۱۳۸۷، ص. ۱۸۳).
با ملاحظاتی که در بالا ذکر شد باید گفت که پایایی تحقیق پیش رو، بر اساس مستنداتی است که طی تحقیق، تدوین شده (پرسشنامه ها و پاسخهای داده شده توسط هر متخصص) و روایی پرسشنامه های بکار رفته در آن نیز به دلیل آنکه از نظرات متخصصین استفاده شده قابل قبول است.
 
تکنیک اسمارت[۸۱]
همانگونه که در فصل دوم اشاره شد؛ این تکنیک شامل هفت مرحله است که براییادآوری، ذیلاً توضیح داده میشوند:
مرحلۀ اول: طراحی اولیه
در این مرحله، مسئله، شناسایی شده و آنرا به یک عنوان رفتاری، نامگذاری میکنند؛ اهداف پروژه را تعیین نموده و طراحی اولیه برای ارزیابی را انجام میدهند و هزینه های پروژه را نیز برآورد میکنند.
مرحلۀ دوم: تجزیه و تحلیل جمعیت هدف
در این مرحله، جامعۀ هدف، بخشبندی شده و مخاطبان؛ و خواسته ها، نیازها و ترجیحات آنها شناسایی میشوند؛ و ایده های اولیه و مقدماتی مربوط به استراتژیهای ارتباطی با مشتریان، طراحی میگردند.
مرحلۀ سوم: تجزیه و تحلیل کانال (ارتباطی)
در این مرحله، کانالهای مناسب ارتباطی میان مجریان (محققین) و جمعیت هدف (کانالهایی که مخاطبان طرح، ترجیح میدهند از طریق آنها، اطلاعات لازم را کسب کنند)، شناسایی میشوند؛ تعداد کانالهایی که باید استفاده شوند تعیین میگردند.
این کانالها میتواند افراد، مؤسسات، سازمانها، و روش های ارتباطی خاص مانند رسانۀ جمعی، ارتباطات شخصی و… باشد.
مرحلۀ چهارم: تجزیه و تحلیل بازار
تعیین آمیختۀ بازاریابی، و بررسی بازار به منظور شناسایی رقبا و شرکا در این مرحله، انجام میپذیرد.
مرحلۀ پنجم: طراحی محتوا و پیشآزمودن آن
در مرحلۀ پنجم، آمیختۀ بازاریابی، تبدیل به استراتژیهایی میشود که نمایندۀ کالای اجتماعی و کالای مورد مبادله است.
در این مرحله، محتوای برنامه با بهره گرفتن از اطلاعات بدست آمده از جمعیت هدف، بازار و تجزیه و تحلیل کانال، ساخته و پیشآزمون میشود.
مرحلۀ ششم: اجرا
برقراری ارتباط با مخاطبان و درگیر کردن آنها در طرح، اجرای استراتژیها، مستندسازی فرایندهای اجرا، و مقایسۀ آن با زمانبندی پروژه، و در نهایت، بازبینی برنامه، در این مرحله انجام میشود.
مرحلۀ هفتم: ارزیابی
و در مرحلۀ آخر، این موارد انجام میشوند: ارزیابی میزان دریافت اطلاعات برنامه (بازاریابی اجتماعی) توسط مخاطبان، ارزیابی نتایج کوتاهمدت برنامه و بازبینی طرح، تجزیه و تحلیل تغییرات ـ رخ داده در رفتار، به موجب اجرای این برنامه در ـ جمعیت هدف (ثَکِری و دیگران، ۲۰۰۳، ص. ۱۸ـ۱۶).
نحوه اجرا
در این مطالعه، این دو تکنیک، با هم تلفیق شده و به شکل زیر، اجرا خواهند شد:
درمرحلۀ اول تکنیک دلفی، به ترتیب زیر، اقدام به جمعآوری اطلاعات مورد نیاز مراحل اول تا چهارم روش اسمارت، میشود:
در مرحلۀ اول روش اسمارت که مرحلۀ طراحی اولیه است، مسئله، شناسایی شده و اهداف پروژه، مشخص میشود.
در این تحقیق، مسئله، عدم وجود ارتباط یا کمبود ارتباط میان اعضای هیأت علمی دانشگاه ها و متخصصین بخش صنعت است و هدف از پروژه، بهبود وضعیت فعلییا همان ایجاد یا افزایش ارتباط اعضای هیأت علمی دانشگاه ها و متخصصین بخش صنعت است.
در مرحلۀ دوم روش اسمارت که مرحلۀ تجزیه و تحلیل جمعیت هدف است، اقدام به بخشبندی جامعۀ هدف کرده و خواسته ها، نیازها و ترجیحات مشتریان، شناسایی میشوند. در این پروژه، جامعۀ هدف، دو بخش است: یکی اعضای هیأت علمی رشته های مختلف گروه مدیریت (مدیریت صنعتی، مدیریت کارآفرینی، مدیریت دولتی، مدیریت مالی، مدیریت بازرگانی، مدیریت بیمه)، و دیگری، متخصصین بخش صنعت (مدیران، سرپرستان و…).
برای شناسایی خواسته، نیازها و ترجیحات هر کدام از دو بخش بالا از نقطه نظر خودشان بصورت جداگانه، پرسشهای زیر، مطرح میشود:
سؤال یک مربوط به متخصصین صنعت:

برای دانلود متن کامل پایان نامه به سایت  fotka.ir  مراجعه نمایید.