بهترین مادر دنیا کیست؟

حضور مادر بهترین نعمتیه که خدا به هر فرزندی می دهد و همه مادران بهترین ان اما موارد زیر نشون دهنده داشتن باحال ترین مادر دنیاست.

بیشتر مادران دوست دارن بدونن وظایف خود رو به عنوان یه مادر درست انجام میدن یا خیر. اونا از قضاوت شدن می ترسن و همیشه دوست دارن بهترین کارا رو واسه فرزندان خود بکنن. بخاطر این می خوایم در این مقاله بعضی از ویژگیای یه مادر خوب رو با هم مرور کنیم.

۸ ویژگی یه مادر خوب:

ما مادر بودن رو به عنوان یه هدف میدونیم. چیزی که دوست داریم واسه رسیدن به اون تلاش کنیم. عوضش، ویژگیای یه مادر خوب براساس نتیجه های موجود تعیین نمی شه بلکه ریشه در درون ما داره. آدما هیچ وقت نمی تونن کامل باشن اما می تونن صفاتی رو در خورد پرورش بدن که می تونه رابطه سالمی با افراد بسازه.

مادران هم از این قانون مستثنی نیستن. اونا می تونن صفات خوبی رو در خود ایجاد کنن و به کمک این صفات رابطه سالمی با بچه هاشون داشته باشن.

مادر بودن یه سفره. سفری که در اون میشه شکل های جور واجور مختلفی از صفات رو پیشرفت داد و به کمک اونا رابطه خوب و پایداری رو ایجاد کرد.

در این مقاله تلاش می کنیم نگاهی به ویژگیای یه مادر خوب بندازیم. اگه همه این صفات رو نداشته باشین شک نداشته باشین خیلی از اونا رو در خود دارین. اگه خودتون فکر می کنین این صفات رو ندارین بهتره کمی روی اونا کار کنین.

  1. یکدلی و همدردی کردن:

تعریف یکدلی بسیار ساده س!. یکدلی به معنی توانایی افراد واسه درک و حتی به اشتراک گذاشتن چیزهاییه که بقیه افراد باید احساس کنن. با یکدلی جواب دادن به کودکان باعث می شه اونا هم از همین روش استفاده کنن و یه رابطه خوب و پایدار ایجاد شه.

این موضوع معنیش اینه که می تونین در شرایط سخت همه چیز رو خیلی راحت آروم کنین. دفعه بعدی که با کودک خود بحثی داشتین، اون رو بغل کنین، به چشمانش نگاه کنین و بگید من بعضی وقتا زیادی عصبانی میشم یکدلی به این معناست که هر دوی شما تو یه سمت قرار بگیرین به جای اینکه خود رو در دو سمت مخالف ببینین.

رابطه شما با بچتون به معنی جنگ و مقابله نیس. هر دوی شما در سفر برابری حضور دارین و باید بتونین در شرایط جور واجور با هم همگام و همراه شید.

واسه رسیدن به اینجور شرایطی موارد زیر رو امتحان کنین:

  • از خود سوال کنین به چه دلیل کودکتون اینجور رفتاری داره؟ خودتون رو جای اون بذارین و ببینین چه احساسی باید داشته باشه. اگه جای اون بودین همین رفتاری رو می کردین که اون از خود بروز میده؟
  • کودک خود رو تایید کنین: به اون نشون بدید و بگید که احساساتش رو درک می کنین. بعضی وقتا از اوقات ما تنها می خوایم این جملات رو از دور و بری ها خود بشنویم . کودک شما از این قانون مستثنی نیس.

  1. صبوری:

با صبوری شما کمتر عصبانی می شه یا چیزایی رو به زبون میارید که بعدا از گفتن اونا پشیمون می گردید. به خصوص وقتی که عصبانی میشین صبوری می تونه کمک بسیار زیادی به شما بکنه. وقتی که صحبت از مادر بودن به میان می اید، صبوری یه نکته کلیدی هستش.

شما ممکنه رفتار کودک خود رو پذیرفته باشین و خود رو جای اون قرار داده باشین. صبوری در این شرایط به شما کمک می کنه بفهمین عبور کردن از مرزها یا رفتار مخالف نظر شما داشتن بخشی از پروسه پیشرفت ای اونه. اون بعضی از اوقات به جداگونه بودن نیاز داره. پس تلاش کنین در بعضی از شرایط صبور باشین.

واسه رسیدن به اینجور قدرتی، حتما موارد زیر رو تمرین کنین:

  • استراحت کنین: اگه احساس خستگی یا عصبانیت می کنین اتاق رو ترک کنین و به خودتون استراحت بدین. اینکار باعث می شه عصبانیت و خستگی که دارین از بین بره و بهتر در مورد شرایط موجود تصمیم بگیرین.
  • آروم باشین: همیشه که نمیشه همه چیز رو سخت گرفت. کارا رو اسان بگیرین. اصلا لازم نیس هر کاری در همون روز انجام شه. خودتون رو تحت استرس و فشار غیر لازم قرار ندین. با خودتون مهربون باشین. قرار نیس معجزه کنین.
  • تمرین کنین تا بتونین با آرامش به شرایط موجود جواب بدید: وقتی که با همسر، دوست و همکار خود رفتار می کنین هیچوقت رفتار با عجله ای دارید چون یاد گرفتین به هنگام ایجاد رابطه با این ادما از فیلتر مناسبی استفاده کنین. به چه دلیل با کودک خود اینجور رفتاری ندارین؟

  1. قدرت:

حتی قوی ترین زنان هم وقتی که صحبت از مادر بودن به میان میاد افراد احساسی هستن. قدرت بخشیدن به نیروی داخلی و با قدرت برخورد کردن می تونه در این شرایط مهم تر از هر چیزی باشه.

کودک شما واسه شکست دادن ترسا، نگرانیا و اضطراب هاش به قدرت تون نیاز داره. اون به فردی نیاز داره که به طور دائمی از نگرانی هاش کم کنه و قدرتمندانه کنارش باشه.

اون باید بدونه در مکانی امن زندگی می کنه و فرد قدرتمندی کنارش هست و از اون مراقبت می کنه.

وقتی که خودتون قدرت کافی ندارین چیجوری می تونین این حس رو به بچتون منتقل کنین؟ واسه رسیدن به اینجور قدرتی موارد زیر رو امتحان کنین:

همیشه منطقی رفتار کنین و آروم باشین: در موقعیتای بحرانی، آرامش خود رو از دست ندین. مثلا روزی من و پسرم در آسانسور آپارتمون گیر افتاده بودیم. می دونستم که گاه به گاه اینجور اتفاقی واسه آسانسور اتفاق می افته اما احساس گیر کردن و زندونی شدن تو یه فضای تنگ و باریک، احساس خوبی برام نبود. اگه تنها بودم نمی تونستم احساستم رو کنترل کنم. ضربان قلبم زیاد می شد، دست ام عرق می کرد و احساس نا امیدی می کردم. اما می دونستم که جلوی پسر شش ساله ام باید قوی ظاهر شوم. در این شرایط بود که ذهنم وارد حالت منطقی شد و تونستم واسه خلاص شدن از شرایط موجود گامای مفیدی وردارم. ترس و نگرانی ام رو کنار گذاشتم چون می دونستم پسرم به قدرت من نیاز داره. با خودم گفتم این شرایط چیزی نیس که منو نگران کنه و من میتونم خیلی راحت از اون عبور کنم.

  1. فروتنی:

آدما محفوظ از خطا و لغزش نیستن. هیچ چیزی بدتر از مغرور بودن و خودنمایی کردن نیس. کودکان نیاز دارن بدونن بزرگسالان هم اشتباه می کنن. تا حالا براتون پیش آمده که بخواین به خاطر خجالت کشیدن ، چیزی رو از کودک خود مخفی کنین؟

اجازه بدید بعضی از اوقات اونا خطای شما رو ببینن و بدونن خطا کردن می تونه بخشی از زندگی باشه. اگه خودمون هیچوقت خطاهامون رو قبول نکنیم نمی تونیم توقع داشته باشیم فرزندمون هم خطای خود رو قبول کنه.

ما باید الگوی کودکان خود باشیم. اگه خودمون فروتن و خاضع باشیم اونا رفتاری رو از ما یاد می گیرن. معذرت خواهی کردن به معنی احترام گذاشتن به کودکانه همونطور که به بقیه افراد بزرگسال احترام می ذاریم و در مورد خطاهای خود از اونا پوزش می خوایم. اینکار باعث می شه فرزندمون احساس کنه ما به اون احترام می گذارین.

واقعا، هر چقدر فرزندمون در منزل احترام بیشتری دریافت کنه به بقیه هم احترام بیشتری می ذاره. فروتنی به ما یادآوری می کنه که در راه طولانی یادگیری هستیم.

در یوگا، معلمان همیشه از قدرت تمرین کردن صحبت می کنن. تمرین کردن واسه فروتنی هم می تونه شرایط شما رو بهتر کنه. تلاش کنین فروتنی رو تمرین کنین و در سفر مادر بودن خود ، شرایط موجود رو بهتر کنین.

واسه رسیدن به اینجور هدفی می تونین موارد زیر رو امتحان کنین:

  • خود رو به رخ نکشید: تا حالا به این نکته توجه کردین که هر چقدر فردی در موضوعی مهارت داشته باشه کمتر تلاش می کنه در اون بخش خود رو به رخ بکشه؟ به رخ کشیدن و نشون دادن تواناییا به روش بزرگ نمایی آمیز واسه دور و بری ها اصلا مورد پسند نیس. پس این رفتار رو کنار بذارین.
  • واسه اشتباهات خود معذرت خواهی کنین: این گزینه کمی براتون سخت هستش. کنار گذاشتن غرور و قبول کردن خطاهایی که انجام دادین به خصوص جلوی بچه ها کمی سخته. اما اگه بدونین چه فایده هایی براتون داره شک نداشته باشین روی ان تمرین می کنین.
  • تلاش نکنین همیشه خود رو برنده نشون بدید: وقتی که روی برنده بودن خود اصرار می کنین بیشتر وارد درگیری و رقابت با بچه خود میشین. یاد بگیرین نظرات کودک خود رو جویا شید و هر وقت حق با اون بود بحث رو کنار بذارین.

  1. محترم بودن:

چشمون خود رو واسه یه دقیقه ببندین و به این فکر کنین که چیجوری می تونین با کودک خود رفتار کنین. بعد از خودتون سوال کنین اگه فرد بزرگسال دیگری مثل معلم اینجور رفتاری رو با کودک شما داشت خوشحال میشین؟ این یه روش قوی واسه اصلاح رفتارمانه. اینطور نیس؟ ممکنه شما همیشه با حالت بد و با بی احترامی با کودک خود صحبت کنین.

روش هایی که هیچ وقت دوست ندارین بقیه اینجور رفتاری با کودکتون داشته باشن. پس به چه دلیل این رفتارها رو تکرار می کنین؟ به چه دلیل تلاش نمی کنین رفتار خود رو اصلاح کنین؟

به کودک خود احترام بذارین چون اون یه شخصیت استثنایی و خاص هستش و مثل هیشکی دیگه نیس. اون یه فرد جداگونه و عجیب با شخصیت و صفاتی استثنایی و خاص هستش و خواسته ها و چیزهای مورد علاقه خاص خود رو داره.

ممکنه با ایده ها و عقاید اون موافق نباشین اما این دلیل نمی شه که با کودک خود بدون احترام رفتار کنین. از خودتون سوال کنین دوست دارین:

  • همونطور که شما با کودک خود رفتار می کنین بقیه هم با اون همین رفتار رو داشته باشن؟
  • بقیه بزرگسالان با اون همون رفتار رو داشته باشن؟
  • بقیه با اون با بی احترامی صحبت کنن؟

اگه جواب شما به سوالات بالا منفیه پس بهتره رفتار خود رو تغییر بدید.

  1. منظم بودن و معتبر بودن:

یه مادر خوب می دونه چیجوری باید رفتار کنه و کودک خود رو رشد و پرورش بده اما در وقتی که لازمه باید توانایی و اعتبار خود رو به رخ بکشه. کودکان نیاز به مرزهایی دارن تا بتونن در امنیت زندگی کنن.

مثلا وقتی که کودک شما شروع به راه رفتن با چهار دست و پا می کنه این وظیفه شماس که محدودیتا و مرزها رو نشانش بدید و خونه رو براش امن کنین. همین قانون در بقیه بخشای زندگی کودک هم صدق می کنه. این وظیفه شماس که به عنوان یه والد منابع و پشتیبانی کافی رو در اختیار کودک بذارین تا بتونه یاد بگیره و رشد کنه.

واسه رسیدن به اینجور توانایی می تونین موارد زیر رو امتحان کنین:

  • ثابت قدم باشین و یافته ها رو دنبال کنین: بی ثباتی می تونه باعث پریشونی و گیجی کودک شما شه. اون در این شرایط نمی دونه شما چه انتظاری دارین و ممکنه به روش دیگری رفتار کنه چون فعالیتش با قوانین پایداری همراه نبوده.
  • انتظارات خود رو بگید و مطمئن شید کودک شما همه این انتظارات رو به درستی می شناسه. اون تا وقتی که انتظارات شما رو دقیق درک نکنه نمی تونه کاری که می خواین رو براتون انجام بده.
  • به کودک خود حق انتخاب بدین: انتخاب به کودک شما کمک می کنه قدرت بیشتری واسه کار کردن داشته باشه و بتونه مسئولیت کارای خود رو رو دوش گیرد. اگه چیز نادرستی رو به انتخاب خود انجام بده راحت تر می تونه مسئولیت کاراش رو قبول کنه و به اصلاح اون بپردازه.

  1. حامی بودن:

اگه فردی هستین که زیاد از کودک خود پشتیبانی نمی کنین شنیدن این بخش براتون کمی سخت هستش. ما می تونیم کودک خود رو به شکلی پرورش بدیم که از ارزشا پیروی کنه اما ممکنه نتونیم اونا رو به عنوان یه آدم اون طور که دوست دارین بار بیاریم. من دوستی دارم که سه بچه پسر داره. اون بعد از به دنیا آوردن بچه اول خود، عزمشو جزم کرد فرزندش رو در اینده در کلاسای ورزشی ثبت نام کنه و از اون یه ورزشکار بسازه.

وقتی که فرزندشون کمی بزرگ تر شد هیچ علاقه ای به ورزش کردن نداشت و عوضش دوست داشت بیشتر اوقات خود رو با خوندن کتاب بگذرونه. حالا می تونین احساس نارضایتی و نا امیدی این پدر و مادر رو خوب درک کنین.با اینحال بچه دوم اونا علاقه زیادی به ورزش کردن داشت و بچه سومشان هیچ علاقه ای به این دو بخش نشون نمی داد.

هر فردی چیزهای مورد علاقه و نیازای خاص خود رو داره. دوست من از این ماجرا یه درس بزرگ گرفت: مجبور کردن کودکان واسه تغییر سرگرمیا، شخصیت و چیزهای مورد علاقه خو بیشتر از اینکه به رشد اونا کمک کنه مانع از رسیدنشان به مراتب بلند زندگی می شه.

اگه می خواین فرد حامی باشین تمرینات زیر رو هیچوقت یادتون نره:

  • به سرگرمیا و چیزهای مورد علاقه کودک خود احترام بذارین و اون رو واسه رسیدن به اهدافش تشویق کنین: خودتون رو درگیر سرگرمیای کودکتون کنین. منابعی که نیاز داره رو براش جفت و جور اورید.
  • چیزهای مورد علاقه و تواناییش رو قضاوت نکنین: اون در حال پیشرفت استعدادها و تمایلات خوده. پس به اون احترام بذارین. به اون اجازه جستجو کردن بدین. منابع لازم رو براش جفت و جور کنین. اگه به کتابی نیاز داره اون رو بخرین یا از کتابخونه امانت بگیرین.
  • با اون همراه شید. به جای اینکه اون رو مجبور کنین با خواستهاتون کنار بیاد با اون همراه شید.

  1. دوست داشتن و عاشقی کردن:

وقتی که در حال نوشتن این مقاله بودم پسرم ازم پرسید درباره چی چیزی مطلب می نویسی؟ به اون گفتم مطلبم در مورد ویژگیای یه مادر خوبه. کمی مکث کردم و بعد از اون پرسیدم به نظرت ویژگی یه مادر خوب چه چیزیه؟ بدون هیچ معطلی ای جواب داد: عاشقی کردن و دوست داشتن.

بله این موضوع از اهمیت زیادی برخورداره. کودکان نیاز به موارد زیادی ندارن اونا عاشقی کردن رو لازم می دونن و براشون خیلی با اهمیته. عاشقی کردن و دوست داشتن زبانیه که اونا مطمئن می سازه به دنیای شما تعلق دارن. عشق پیوند جدا نشدنی بین شما و بچتون بوجود میاره. واسه رسیدن به اینجور قدرتی تمرینات زیر رو همیشه مورد به این موضوع دقت لازم رو به عمل بیارین:

  • به کودک خودتون بگید که دوستش دارین حتی اگه اشتباهی مرتکب می شه
  • به کودک خود یادآوری کنین که اون رو به خاطر خودش دوست دارین: مطمئن شید که اون می دونه مجبور نیس واسه دریافت عشق شما کار خاصی انجام بده. همین که شما اون رو به دنیا آورده اید واسه بخشش عشق و دوست داشتن کافیه.

نتیجه گیری:

همه آدما عقاید و نظرات خاص خود رو دارن. در مورد ویژگیای یه مادر خوب هم افراد ممکنه عقاید خاص خود رو داشته باشن. امروزه ما در دنیای پر از اطلاعات زندگی می کنیم. شما به عنوان یه مادر باید اطلاعات خود رو به روز کنین. چیزی که در این دوره وقتی شما رو تبدیل به یه مادر خوب می کنه اینه که صفات خوبی داشته باشین و بتونین این صفات خوب رو به بچتون هم منتقل کنین. مادر بودن مثل در دست گرفتن آینه جلوی خودتونه که می تونه خوبیا و بدی هاتون رو برجسته کنه. به افکار، رفتار عقاید خود دقت کنین. تلاش کنین ویژگیا و صفات خوبی رو در خود پرورش بدید.

زندگینامه میلیونرهای خودساخته

فواید گوش دادن به موسیقی واسه بدن

اختصاصی خبرهای داغ روز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *