وقتی که نام خودروی بدون راننده به میان آید، به احتمال زیاد تصویر گوگل تو ذهن علاقه مندان به تکنولوژی شکل میگیره. در حالی که این غول دنیای جستجو تلاش می کنه تا خودرویی منحصر به فرد رو تولید کنه، هستن دیگه شرکتایی که دیدگاهی گسترده تر دارن.

«کروز» نام سیستمیه که می تونه روی هر خودرویی سوار شه و کنترل اونو در دست بگیره. نویسندگان وبلاگ ورج ماجراجویی جالبی با یکی از این خودروا داشتن که خوندن اون خالی از لطف نیس.

در ادامه مطلب با سایت ما همراه باشین تا بیشتر با «کروز» و چگونگی کارکردش آشنا شیم.

ما بارها باندای پرواز متروک رو دیده ایم. اما در واقع این اولین باره که خودمون قدم به روی آن می ذاریم. اینجا "آلامدا" است. شهری در کنار خلیج "سانفرانسیسکو". همون جایی که برنامه معروف "MythBusters" کارای خطرناکش با ماشینا رو انجام میده. اینجا جاییست که کامیونا شاخ به شاخ می شن. جاییه که سواریا یا سرنوشتشان دیوار بتنیه و یا زنجیرا و فنسای دور و بر باند. حالا خوبیش اینه هیچ کدوم از این اتفاقا قرار نیس واسه ما بیوفتد. چون قراره که در صندلی عقب اتومبیلی بشینیم که به وسیله یه کامپیوتر هدایت می شه. راستی، چیزی در مورد این که هنوز کار روی سخت افزار این سیستم هنوز به پایان نرسیده گفتیم؟

این اتفاق، اولین نمایش عمومی از "کروز" است، تکنولوژی و تجارتی جدید از کار و کاسبی " Y Combinator" که نام آن رو "Cruise Automation" (رانندگی خودکار) گذاشته ان. این سیستم واسه این طراحی شده تا وقتی که شما پشت فرمون نیستین، کنترل خودرو رو به دست گیرد. خودرو رو روشن کنه و آن رو به حرکت در بیاره. به صورت هوشمندانه ای آن رو هدایت یا متوقف کنه و هم اینکه از مشکلات هم دوری جوید.

بر خلاف تکنولوژیای گرون تر و سخت تر ( مانند خودروای بدون سرنشین گوگل ) ، کروز قرار نیس جای راننده رو بگیره. بلکه این سیستم قراره چیزی بین سیستم خودروهای بدون سرنشین گوگل ( که کامل خودکار هستن ) و سیستمای ساده ناوبری که امروزه روی خودروها قرار داره، باشه. در واقع این سیستم خودرو رو با کمی تغییر جهت و کم و زیاد کردن سرعت موقع مواجه با مانع در جاده نگه می داره. اما نمی تونه کنترل کامل اتومبیل رو وقتی شما در صندلی عقب در حال چرت زدن هستین به دست گیرد.

"این سیستم کمی با آن چیزی که در خودروهای گوگل می بینین فرق داره، چون هزینه آن خودروها چیزی در حدود ۱۱۰ هزار دلاره و از سنسورای گران قیمتی استفاده میکنن." این حرفا رو مدیر عامل شرکت آقای "کایل وت" به ما میگه. آن هم در وقتی که خودروی آئودی S4 – در حالی که ما توی آن نشسته ایم – تازه حرکت خود رو با این سیستم جدید شروع کرده و قراره ۲ دور در این باند متروکه بزنه. آقای "وت" میگه: " تموم چیزای درون این خودرو واسه مصرف کننده عام قیمت گذاری شده. همه چیز ارزون قیمته و در عین حال عالی کار میکنه." برنامه کروز شامل کیت ۰۱ هزار دلاریه که فعلا ۱-RP اسمشه. این کیت میتونه تنها روی ۲ مدل از خودروای آئودی نصب شه ( A4 و S4 ) و هم اینکه فعلا تنها مجوز استفاده در ایالت کالیفرنیای آمریکا رو داره. این سیستم از اجزای مختلفی تشکیل شده: سنسورهایی با طراحی سفارشی که روی سقف ماشین سوار می شن، دستگاه هدایت فرمون خودرو، ترمز و پدال گاز و همینطور کامپیوتر مرکزی که در صندوق عقب نصب می شه و مثل مغز این سیستم عمل میکنه. همه اینا به علاوه یه دکمه مخصوص قادر میشه تا در آن واحد هدایت خودرو رو به دست کامپیوتر بسپارن.

وقتی ما سیستم "کروز" رو روشن کردیم، خودرو شروع به حرکت کرد، سرعت گرفت و تو یه لاین به صورت ثابت به حرکت خودش ادامه داد. البته این لاینا مخصوص هستن و حدود یه متر از لاینای خیابونا – که "کروز" واسه رانندگی در آنها طراحی شده – عریض ترن. شرکت سازنده ، جوری این سیستم رو طراحی کرده که در جاده دورسنجی لازم رو بکنه و در عین حال در مواجه با مشکلات – با به کار گیری سنسورهای خود – عکس العمل مناسبی بروز دهد.

" قبل از به کار گیری سیستم، اتومبیل باید یه بار در جاده مورد توجه به وسیله آدم رانده شه، بعد سیستم نقشه ای از راه جفت و جور می کنه و بعد از آن میتونه خودش آن راه رو رانندگی کنه" رئیس شرکت اینا رو میگه. هدف بزرگ تر شرکت اینه که از بزرگراه ها نقشه جفت و جور کنه و آن رو بین تموم دستگاه های "کروز" به اشتراک بزاره. بدین شکل شبکه ای بزرگ بوجود بیاره که هر لحظه در حال بروز شدن باشه. گوگل چیزی مثل این رو در سیستم خودروای خود به کار می بره تا دید مناسبی از ترافیک رو روی نسخه موبایل گوگل مپ ارائه کنه. در سیستم "کروز" علاوه بر نقشه، عکسایی هم از سطح جاده جمع آوری می شه و به داده هایی که جی پی اس جمع آوری کرده اضافه می شه. هدف جفت و جور لیست سفیدی از جاده هاییه که "کروز" و خودرو توانایی رانندگی در آن رو دارن. رئیس شرکت خیلی توضیح نداد که جفت و جور نقشه و کارای مربوط به آن چه قدر زمان میبره و فقط به گفتن " زمانبر میشه" اکتفا کرد و البته به این نکته هم اشاره کرد که سیستم در شروع فروش، نقشه همین خلیج "سانفرانسیسکو" رو داره.

"کروز" تنها یکی از شرکت هاییه که روی رانندگی خودکار کار میکنه، شرکتای ریز و بزرگ و حتی شرکتای بزرگ خودروسازی دنیا وارد عمل شدن. مثلا Bmw در CES از سیستم رانندگی خودکار خود پرده برداشت و این نکته هم مشخص شد که تا پایانی شدن کار، فاصله زیادی داره. شرکتای دیگری مثل "فورد"، "آئودی"، "نیسان"، "مرسدس بنز" و همینطور "تسلا" هم روی پروژه هایی از همین قبیل کار میکنن. همه این تکنولوژیا دست در دست کامپیوتر، می رن تا با کمک سنسورهایشان موقع نیاز خودرو رو از حرکت باز دارن و یا با سیستم صوتی و تصویری خود فرد رو از خطرای موجود باخبر کنن.

امتیازات اینجور تکنولوژیایی بسیار بالاتر از آن چیزیه که بنظر میاد. ۳۳ هزار آمریکایی هر ساله در تصادفات رانندگی جون خود رو از دست میدن. آمار جهانی به ۲/۰ میلیون نفر می رسه. مثل گوگل، شرکت "کروز" هم عقیده داره که میشه با به کار گیری این تکنولوژی اندازه آمار تصادفات رو تا ۰۱ درصد کم کرد. تکنولوژی ای که می تونه بسیار سریع تر از آدم درک کنه، ببینه و عکس العمل نشون بده. هر چند در تستی که انجام شد، عبور و مروری در باند نبود تا به واقع توانایی اطمینان این سیستم تست شه.

ثبت کننده راه "وت" یکی از چیزای باحال این پروژه س. تا الان رئیس این شرکت (کایل وت) ، به شخصه در پروژه های زیادی نقش داشته. پروژه هایی که مردم با کمک آنها می تونن فایلای ویدیوئی رو با دوستانشون به اشتراک بذارن. در سال ۲۱۰۰ اون پروژه ای با نام "Socialcam " رو کلید زد که سال بعد آن رو به قیمت ۰۱ میلیون دلار فروخت. اونم اینکه موسس "Justin.tv " و "Twitch " است که گوگل کمی بعد آنا رو به قیمت ۰ میلیارد دلار خرید. اون میگه علاقه من به سیستم هم از روی لذت رانندگی با این سیستما و هم از روی خودکار سازی بخشی از رانندگی به وسیله تکنولوژیه.

شک نداشته باشین سوال بزرگه که این تکنولوژی در زمان استفاده چه قدر قابل اطمینان میشه. و هم اینکه کی ۱۰ هزار دلار واسه این سیستم هزینه می کنه ( پولی که ۲۰ درصد قیمت آئودی  است ). "وت" میگه که هنوز ماه ها کار لازم است. تستای شخص سوم هم باید انجام شه. و هنوز مونده تا شرکت به این احساس برسه که وقتشه تا محصول رو به دست مشتری پایانی بسپارد. به عنوان برنامه پیش فروش، شرکت تنها ۱۰ عدد از محصول رو پیش فروش می کنه و فقط واسه کسائی خرید شدنیه که در کالیفرنیا زندگی می کنن. جایی که قوانینی واسه به کار گیری خودروهایی با سیستم خودکار در آن به تصویب رسیده. از آن به بعده که همه چیز در برابر تغییر می شه.

رانندگی خودکار هنوز در مراحل ابتدائی قرار داره. "کروز" هم این رو تایید می کنه. این سیستما در باران، مه و هم اینکه تاریکی کار نمی کنن ( مواردی که خودروهای بدون سرنشین گوگل هم تحت تاثیرشون هستن). سیستم "کروز" نیاز به نصب بر روی سقف خودرو داره که شاید نیاز به پیچ و مهره شدن داشته باشه. با تلاش این شرکت قسمتی که روی سقف نصب می شه جوری طراحی شده که اصول زیبایی شناسی رو رعایت کنه و به قول معروف به ماشین بیاد. این بخش از سیستم از دید رنگ با خودرو مطابقت داده می شه و مانع سان روف هم نمی شه. اما قسمت کامپیوتری اینطوری نیس، این بخش که در صندوق عقب قرار میگیره مقداری بزرگ و بد شکله، که انتظار میره در طول زمان کوچکتر و ارزون تر شه. البته این از آن مسئله های حیاتی در مورد این سیستم نیس.

در مخلص کلام "کروز" تازه اول راه س. چیزی که شما می بینین انتهای این پروژه نیس. به زودی سیستما و بخشای پروژه بهتر می شن. "وت" با به کار گیری تجربیاتش روی شبکه به اشتراک گذاری مخصوص خود کار می کنه. چیزی مثل همون شبکه ای که واسه به اشتراک گذاری ویدیو بخوبی جواب داد. اون میگه: "ما تمرکزمون روی رسیدن به محصولی بسیار ساده و کاربرپسنده. محصولی که هر چی سریع تر به دست مردم برسه". هم اینکه هدف پایانی رسیدن به نقطه ایه که خیابونای کالییفرنیا پر از اتومبیلایی باشن که مردم آنها رو نمی رانن. شاید این تصور کمی خوشبینانه باشه، اما ارزش منتظر موندن رو داره.

[videojs mp4="http://cdn.digiato.com/The Cruise RP-1.mp4"]

 

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *