پرچمداران اندروید در سال ۲۰۱۷ چگونه هستند؟

دنیای موبایلای اندرویدی در ۲۰۱۶ تماشاگر یه انقلاب نبود و بیشتر چیزی که در این سال رونمایی شد رو میشه بهبودهایی دونست در مقابل نسخه های قبلی خودشون.

سامسونگ عزمشو جزم کرد زبانی که سال گذشته واسه طراحی در پیش گرفته بود رو بهتر کنه، ال جی به سراغ بازی با ماژولا رفت، لنوو در بعضی بازارها حضور موثرتری یافت و البته گوگل هم تموم قد با موبایلی شایسته وارد میدون شد.

به طور کامل تر میشه ۲۰۱۶ رو سالی واسه راه پیدا کردن واقعیت مجازی به موبایلا، پردازندهایی سریع تر، امنیت بیشتر به لطف سنسورهای بیومتریک و البته دوربینای بهتر و باتریای بزرگتر دونست. حالا که این سال به پایان میاد، چه می تونیم از سال ۲۰۱۷ توقع داشته باشیم؟ موبایلای اندرویدی در این سال به کدوم سمت و سو کشیده می شن؟ در ادامه، به همین موضوع پراختیم.

حاشیه های رو به کاهش

مطمئنا ۲۰۱۷ باحال ترین نقطه در تاریخ موبایلای هوشمنده. نه فقطً به دلیل افزایش سرعت پردازشی و قدرت سخت افزاری، بلکه از نظر طراحی. اینطور که پیداست سازندگان موبایلای اندرویدی به سمت نمایشگرهای کم حاشیه تر قدم بر می دارن. همین مسئله دلیل می شه تا بدون افزایش اندازه دستگاه به شکلی غیر قابل تحمل، بتونیم از نمایشگرهای بزرگتری در همراه ترین گجت خود استفاده کنیم.

با این حال حالا سوال اصلی اینه که اسمای بزرگ صنعت موبایل چیجوری می تونن به طراحی بدون حاشیه دست پیدا کنن؟ باید در ماه های پیش رو دید که شرکتایی مانند سامسونگ یا ال جی و سونی، تصمیم دارن از روند شیائومی پیروی کنن یا برنامه های دیگری واسه دست پیدا کردن به این نوع طراحی تو سرشونه. شیائومی راهکارهای هوشمندانه ای واسه اسپیکر و دوربین سلفی در «می میکس» استفاده کرده بود که دست کم بخش اسپیکر تماس رو میشه نبوغ آمیز دونست.

ولی در کل باید انتظار موبایلایی با نمایشگر بزرگتر رو کشید. موبایلایی که خودشون قرار نیس بزرگتر باشن.

اژدهای ۱۰ نانومتری

«اسنپدراگون ۸۳۵»

خودتون رو واسه شنیدن تکراری این نام حسابی آماده کنین. این چیپست مجتمع که کوالکام بخشی از اطلاعات اونو تازگیا منتشر کرده، با همراهی شرکت سامسونگ ساخته می شه و طبیعتاً میشه توقع داشت که بیشتر پرچمداران اندرویدی ازش استفاده کنن. طراحی ۱۰ نانومتری این چیپست هم خبر از قدرت بیشتر و مصرف بهینه تر انرژی میده.

این وسط قراره سامسونگ هم چیپست خونگی و ۱۰ نانومتری خودشو داشته باشه. اینطور که پیداست، این چیپست هم «اگزینوس ۸۸۹۵» اسمشه و در بعضی مدلای گلکسی نوت ۸ و گلکسی S8 استفاده کرده می شه.

با این حال چیپست سامسونگ معمولاً در وسایل خود شرکت یاد شده استفاده میشن، هر چند که بعضی شرکتای سازنده موبایل چینی هم در سال ۲۰۱۶ به سراغ خرید چیپستای اگزینوس رفتن. اینجور شرایطی به معنی اون هستش که بیشتر موبایلای پرچمدار در سال آینده از اسنپدراگون ۸۳۵ نیرو می گیرن.

اما اخبار هیجان انگیز بخش سخت افزاری موبایلای ۲۰۱۷ همینجا تموم نمیشه. در ۲۰۱۶، گوشی موبایل وان پلاس ۳ کاربران رو با موبایلای اندرویدی با رم ۶ گیگابایتی آشنا کرد و حالا انتظار میره که بیشتر پرچمداران بعدی به اینجور حجمی از رم دسترسی داشته باشن.

گرفتن هویت امن تر

با اینکه پس از سال ۲۰۱۳ به لطف اپل و آیفون ۵s سنسور اثر انگشت در موبایلا گسترده شد ولی سامسونگ در ۲۰۱۶ با گلکسی نوت ۷ به دنیای تکنولوژی نشون داد که میشه استفاده ای مناسب از سنسور تشخیص عنبیه چشم در موبایلا داشت.

در اینجور حالتی، در سال پیش رو بزرگان صنعت موبایل هر دو انتخاب رو پیش روی خود دارن و باید دید شرکتا از اسکنرهای چشمی استفاده می کنن یا خیر. در همین حال نمیشه توقع داشت که سنسورهای اثر انگشت به دست فراموشی سپرده شن و نه فقط پرچمداران، بلکه میانردهای بیشتری از اون بهره می گیرن.

مسئله اینجاس که به شکل تئوری، اسکنرهای چشمی امن تر از حسگرهای پایش خطوط روی انگشتان شمان. الان هم انتظار میره که سامسونگ دوباره از این ویژگی استفاده کرده و اونو در پرچمدار بعدی اش بذاره. شنیده می شه که حتی ال جی هم می خواد در G6 از این فناوری استفاده کرده و اونو در اختیار کاربرانش بزاره.

اما خود سنسورهای اثر انگشت هم شایدً وارد مرحله ای تازه می شن. همین چند روز پیش سینپتیکس سنسور جدیدی رو معرفی کرد که می تونه خطوط انگشت رو از زیر شیشه نمایشگر هم پایش کنه. اینجور مسئله ای خیلی راحت خبر از اون داره که می تونیم در سال آینده تماشاگر پرچمدارانی باشیم که کلید هوم رو حذف کردن و به سراغ قرار دادن حسگر اثر انگشت زیر نمایشگر رفته ان.

گسترده شدن دوربینای دوگانه

با اینکه شرکت HTC با موبایل One M8 واسه اولین بار در سطح گسترده دوربینای دوگانه رو آزمایش کرد اما خیلی نتونست کاربران رو به این بحث و کاربرده های اون علاقمند کنه. در سال ۲۰۱۶ ولی شرکتای مختلفی ماژولای دوگانه دوربین رو در پرچمداران خود قرار داده و تلاش کردن کاربرده های جور واجور و بیشتری رو هم واسه کاربران به ارمغان بیارن.

تا اینجای کار نتیجه مثبت بوده، هرچند که هر شرکت راه و روش خاص خود رو واسه به کار گیری دوربینای دوگانه در پیش گرفته. اما در هر حال انگار شرکتای مطرح بیشتری علاقمند به به کار گیری ماژولای دوگانه در وسایل پرچمدار خود هستن.

واقعیت مجازی بازم به دنبال گسترده شدن

چند سالی هست که شرکتای بزرگ بخش تکنولوژی و موبایل در تلاش واسه فروش هدستای واقعیت مجازی به کاربران هستن. گوگل چند ماه قبل از Daydream View پرده برداشت و سامسونگ هم که مدت هاست Gear VR رو داره و تایید هم کرده که مشغول پیشرفت نمونه جدید و پیشرفته تری از این هدسته.

با وجود تلاش چند ساله شرکتا در مورد واقعیت مجازی از نوع موبایلی اش، در سال ۲۰۱۶ بود که کم کم می شد به یافته های اون اعتماد کرد و به سراغش رفت. انتظار هم میره که واقعیت مجازی بخش بزرگی از دنیای موبایل رو در سال ۲۰۱۷ به خود اختصاص بده و واسه کاربران حرفه ای موقع خرید موبایل جدید تبدیل به یه عامل شه.

این در حالیه که پیشرفت دهندگان بازیای ویدیویی هم خوب پتانسیلای واقعیت مجازی رو درک کردن و خیلی راحت میشه قابلیتای آموزشی رو هم به این پلتفرم اضافه کرد.

مرگ درگاه هدفون

در سال ۲۰۱۶، لنوو و اپل با درگاه هدفون خداحافظی کردن و اینطور که به نظر می رسه تعداد بیشتری از شرکتا در سال پیش رو میخوان اینجور کاری رو بکنن. قابلیتای بسیار بالای USB-C باعث شده تا بعضی از سازندگان مطرح موبایل مانند سامسونگ هم به این مسئله فکر کنن.

در ماه های گذشته هم چندین بار این خبر از طرف منابع و نشریات کره جنوبی پیش کشیده شد و انگار گلکسی S8 سامسونگ بدون اینجور درگاهی میشه. باید دید بقیه شرکتا چه هدفی رو در قبال درگاه هدفون در پیش می گیرن.

مسئله ای که باید به اون توجه کرد اینه که این درگاه، سن و سال خیلی بالایی داره و به نسبت کارکردی که داره، حجم خیلی از فضای داخلی موبایل رو در اختیار میگیره. اپل این درگاه رو از آیفون ۷ حذف کرد ولی به جای اون باتری یا نمایشگر بزرگتر یا سنسور اضافه تری در موبایلش قرار نداد. کاری که اپل کرد، ً حذف این درگاه رو زیر سوال برد و باید ببینیم که بقیه شرکتا با حذف اون می تونن استفاده بهتری از فضای داخل دستگاه داشته باشن یا خیر.

به روز تر، محکم تر، سریع تر و قوی تر

۲۰۱۷ از همین حالا و مخصوصاً از نظر طراحی، سال متفاوت و هیجان انگیزی واسه دنیای موبایلای اندرویدیه. اسمارت فونا به لطف چیپستای مجتمع قوی تر، شدیدا سریع تر می شن و صفحه نمایش اونا هم حجم بیشتری رو از بدنه در اختیار می گیره.

دوربینای دوگانه در موبایلا هم همونطور که ذکر شد فراگیرتر شده و شایدً می تونن حرفای بیشتری واسه زدن در برابر دوربینای DSLR داشته باشن. در سال آینده شاید معرفی اولین موبایل تاشونده رو هم تماشاگر باشیم.

نکته پایانی که باید به اون پرداخت، به روز رسانیای اندرویده که هر شرکت به نوبه خود سهمی از تاخیر در ارائه اونا داره. در سال ۲۰۱۶ گوگل رسماً اولین موبایلای خود رو ارائه داد؛ موبایلایی که ادعا می کنه این بار بر خلاف نکسوسا، حتی طراحی شون رو هم خودش انجام داده. حضور گوگل در جمع تولید کنندگان این نوید رو میده که در سال بعدی بقیه سازندگان همت بیشتری واسه ارائه سریع تر به روز رسانیای اندروید به خرج بدن.

نبود ارائه به روز رسانیای اندروید بزرگترین مشکل و ضعف پرچمداران پرقدرت اندرویدیه که شایدً در سال پیش رو وضعیت بهتری پیدا می کنه.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *